Er was eens
Assepoester
D
e bruiloft was nog maar net gevierd, toen de stiefmoeder haar ware aard liet zien. Zij kon de goede eigenschappen van het meisje niet verdragen, haar eigen dochters leken hierdoor nog slechter. De stiefmoeder droeg het arme meisje de vuilste werkjes in huis op: zij moest afwassen, de trappen schrobben en de kamers van haar stiefmoeder en stiefzusters boenen. Het arme kind verdroeg alles met engelengeduld en durfde niet bij haar vader te klagen, hij was waanzinnig verliefd en vond zijn vrouw juist heel zachtaardig.
De stiefzusters noemden haar Assepoester. Niettemin zag Assepoester er ondanks haar lelijke kleren honderd maal aardiger en mooier uit dan haar zusters,
die prachtige kleren droegen.
